Umut bir dağ çiçeği olsa da, dağa tırman ve onu bul!


Ey ağaç senin sabrın bende olsaydı, başım göğe ererdi.

Hayat paylaşmaktır. Fakat çok az şey paylaşılır. Bir de asla paylaşılmaması gerekenler vardır.

İnsan en sevdiği yaratığa ve nesneye karşı bile samimi değil!


Dünya insan tarafını çoktan bıraktı.

Öteki yaratılmışların da meslekleri var. Karınca zahireci, kırlangıç, leylek, saka ve serçe mimar, çekirge müzisyen, sümüklüböcek tezhip ve hat sanatçısı,mürekkep balığı ebrucu, ağaçkakan tahta oymacı, istiridye ve midye yazar, yunus akrobat, penguen revü yıldızı, ateşböceği gece bekçisi, örümcek terzi ...

Sabun köpüğünden balon yaptınsa görmüşsündür,renkler iç içedir, kaygandır, bir yerde durmaz ve sürekli yer değiştirir.Bize acı veren şeyler de öyle.

Hayatı yeni baştan düşünmeliyiz.

Suskun acısı insanın gülümsemek kadar güzeldir.

Boşuna çırpındınız yetişmek için kavgaya.... Bilet kalmadı.

Böyle gülmeseydi ilkyaz, böyle ağlamasaydı çocuk..

Aşk... Onu biz süsleriz. En yüce yerlere taşırız, boyarız, nakışlarız. Sonra da kendimiz sökeriz süslerini, kendimiz karalarız üstünü, kendi elimizle indiririz yere.